Zajęcia specjalistyczne

Jak pracujemy w przedszkolu z dziećmi z problemami edukacyjnymi?

W naszym Przedszkolu pracuje Zespół do spraw pomocy psychologiczno- pedagogicznej w skład, którego wchodzą psycholog, pedagog specjalny, logopeda oraz terapeuta SI.

Zadaniem tego zespołu jest otoczenie specjalistyczną opieką wszystkie dzieci uczęszczające do naszej palcówki. Opieka ta polega na prowadzeniu obserwacji oraz działań diagnostycznych dotyczących psychofizycznych możliwości dzieci, stymulowanie rozwoju poznawczego, rozwijanie percepcji wzrokowej, słuchowej, koordynacji wzrokowo- ruchowej oraz praca nad koncentracją uwagi, pomoc w pokonywaniu problemów adaptacyjnych w środowisku przedszkolnym oraz rozwijanie umiejętności społecznych w kontaktach z innymi dziećmi i dorosłymi. Dla dzieci z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego zespół opracowuje Indywidualny Program Edukacyjno- Terapeutyczny.

Zajęcia z Psychologiem

Psycholog: mgr Kinga Szarota

Do zadań psychologa pracującego w przedszkolu, będącego członkiem zespołu d/s pomocy psychologiczno – pedagogicznej należy m.in. diagnozowanie sytuacji wychowawczej w celu rozwiązywania problemów wychowawczych i wspierania rozwoju dzieci,wspieranie nauczycieli/wychowawców w organizowaniu pomocy psychologiczno – pedagogicznej, prowadzenie działań zmierzających do minimalizowania skutków zaburzeń rozwojowych, zapobieganie zaburzeniom zachowania oraz diagnozowanie indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych dzieci, wspieranie ich mocnych ston. W ramach powierzonych obowiązków ważną działalnością są zajęcia korekcyjno – kompensacyjne dla dzieci z deficytami funkcji percepcyjno – motorycznych odgrywających kluczową rolę w nauce podstawowych umiejętności szkolnych – pisania, czytania, liczenia, przeznczone głównie dla dzieci z rocznego obowiązkowego przygotowania przedszkolnego. Zajęcia te adresowane są szczególnie do tych , które posiadają opinie poradni psychologiczno – pedagogicznej o odroczeniu rozpoczęcia spełniania obowiązku szkolnego. Podczas nich usprawniana jest percepcja wzrokowa – spostrzegawczość i pamięć wzrokowa pozwalająca lepiej zapamiętać i utrwalić właściwy obraz liter i cyfr; percepcja słuchowa – spostrzegawczość, pamięć słuchowa, umiejętność rozróżnicowania dźwięków podobnych, ułatwiająca poprawny zapis wyrazów. Ćwiczenia grafomotoryczne i manualne ręki dominującej poprawiające płynność i precyzję odwzorowywanych kształtów, szlaczków literopodobnych a w przyszłości liter uzupełniane są ćwiczeniami utrwalającymi kierunki i pojęcia z zakresu orientacji przestrzennej. Opieką psychologa objęte są też dzieci posiadające orzeczenia o kształceniu specjalnym, na mocy którego organizowane są dla nich indywidualne zajęcia rewalidacyjne zgodnie z zaleceniami zawartymi w orzeczeniu. Raz w tygodniu w godzinach popołudniowych psycholog pozostaje do dyspozycji rodziców. Na spotkaniu można poruszyć tematy istotne z punktu widzenia rodzica, wyjaśnić wątpliwości, omówić trudności dziecka, uzyskać poradę.

Zajęcia z Logopedą

Logopeda: mgr Dorota Jurczak

Logopedia (gr. logos – słowo, mowa; paideia – wychowanie, kształtowanie) jest nauką zajmującą się mową (komunikacją językową, językowym porozumiewaniem się) i zaburzeniami w tym zakresie. Podstawowym zadaniem logopedy ,,… jest udzielenie pomocy osobie z trudnościami w językowym porozumiewaniu się. …”1(D. Emiluta – Rozya ,,Całościowe badanie logopedyczne z materiałem obrazkowym”, wydawnictwo APS, Warszawa 2013)

Mowa człowieka rozwija się już w życiu płodowym. Wtedy to, dziecko rejestruje pierwsze dźwięki z otoczenia, najlepiej zaś rozpoznaje głos matki. Następnie, wraz z wiekiem przyswajane są coraz to nowsze i trudniejsze dźwięki/głoski, tak potrzebne do wytworzenia się sylab, wyrazów a później krótkich i dłuższych wypowiedzi (zdań). Warto jednak zauważyć, iż każde dziecko rozwija się indywidualnie – niektóre dzieci wcześniej zaczynają posługiwać się prawidłową mową, inne nieco później.

Profilaktyką logopedyczną zostały objęte dzieci 5- i 6-letnie, po uprzednim sprawdzeniu stanu ich mowy w badaniach przesiewowych. Z dziećmi 4-letnimi prowadzone są grupowe zajęcia logopedyczne, mające charakter zabaw logorytmicznych, zabaw rozwijających zasób słownictwa oraz zabaw ,,buzi i języka” – usprawniających narządy mowy (artykulatory).

Do najczęściej zauważanych trudności w mowie dzieci przedszkolnych należą:

Seplenienie międzyzębowe – to wada wymowy polegająca na wsuwaniu języka między zęby przy wymowie głosek: s, z, c, dz, ś, ź, ć, dź, sz, ż/rz, cz, dż.

Paralalia – zamienianie głosek: s, z, c, dz na ś, ź, ć, dź.

Reranie – kiedy brakuje w wymowie głoski r, albo jest ona zastępowana przez głoskę l lub j.

Kappacyzm/gammacyzm – kiedy zamieniane są: głoska k na t oraz głoska g na d.

Mowa bezdźwięczna – kiedy głoski dźwięczne zamieniane są bezdźwięcznymi, np. głoska d na t, głoska b na p

Nosowanie – jest to wymawianie głosek ustnych ,,przez nos” oraz trudności w wymowie głosek nosowych.

Przy w/w: paralalia, reranie, kappacyzm/gammacyzm, należy brać pod uwagę wiek rozwojowy dziecka, ponieważ np. wymówienia: ,,śama”, ,,ćebula” są traktowane w granicach normy wiekowej u dzieci 4-letnich, natomiast u 5- latków są wadą.

Zajęcia z Pedagogiem Specjalnym

Pedagog specjalny: mgr Halina Przetacka

Praca pedagoga specjalnego najczęściej skupia się wokół dzieci z zaburzeniami rozwojowymi i z niepełnosprawnościami. Zadaniem pedagoga specjalnego jest wszechstronne wspomaganie funkcjonowania dziecka niepełnosprawnego na terenie grupy, prowadzenie zajęć indywidualnych w oparciu o Indywidualny Program Edukacyjno – Terapeutyczny (IPET).

Pedagog specjalny pracuje w grupie rówieśniczej w której znajduje się dziecko z oraz prowadzi indywidualne zajęcia terapeutyczne które mają na celu wspomaganie rozwoju dziecka w sferze emocjonalnej, poznawczej, społecznej, adekwatnie do jego potrzeb.

Terapia pedagogiczna prowadzona w przedszkolu skierowana jest przede wszystkim dla dzieci z specjalnymi potrzebami edukacyjnymi.

Najczęściej stosowane metody w pracy pedagoga specjalnego:

    • bajkoterapia
    • nauka globalnego czytania (czytanie całowyrazowe)
    • muzykoterapia
    • arteterapia
    • Program M.Ch. Knillów
    • Metoda W. Sherborne
    • Pedagogika Zabawy
    • metody relaksacyjne

„Gdy coś powiesz – zapomni,
 Gdy coś pokażesz – zapamięta,
 Gdy pozwolisz działać – zrozumie”

W pracy z dziećmi szczególnie tymi z niepełnosprawnościami pracujemy zgodnie z zasadami:

    • poglądowości, dajemy dziecku możliwość wszechstronnego, polisensorycznego poznawania otaczającej rzeczywistości, czyli za pomocą wszystkich zmysłów
    • indywidualizacji- czyli dostosowania zadań od psychofizycznych potrzeb dziecka, biorąc pod uwagę jego potrzeby , możliwości i tempo pracy
    • zasada stopniowania trudności- wychodzimy od tego co łatwe, co dziecko zna, aby wzmocnić w nim wiarę we własne siły. To mobilizuje dziecko do przezwyciężania niepowodzeń
    • systematyczności
    • trwałości wiedzy- wielokrotnego powtarzania nabytej wiedzy i umiejętności
      współpracy z rodzicami- w celu ujednolicenia oddziaływań wychowawczych.

Integracja Sensoryczna

Terapeuta SI: mgr Mariusz Wardak

Integracja sensoryczna jest „naukową zabawą” która ma na celu w sposób przyjemny i akceptowalny przez dziecko wpływać na usprawnienie wszystkich procesów integrujących informacje docierające ze zmysłów ciała.
SI ma na celu wspieranie dziecka w prawidłowym funkcjonowaniu w domu, szkole, społeczeństwie.
Zajmuje się stopniowym kształceniem się i wytwarzaniu coraz większego i pełniejszego współdziałania miedzy zmysłowego. Uczy jak prawidłowo interpretować bodźce intensywnie docierające ze środowiska zewnętrznego oraz prawidłowo na nie reagować.
Dysfunkcje integracji sensorycznej dotyczą nieprawidłowości w zakresie przetwarzania bodźców sensorycznych w obrębie następujących systemów: czuciowego (dotykowego i proprioceptywnego), przedsionkowego, słuchowego, wzrokowego, węchowego i smakowego.

Najczęstszymi objawami, deficytami Integracji Sensorycznej są:

    • Deprywacja sensoryczna – zbyt mała ilość doświadczeń zmysłowych. Dziecko nie umie reagować na bodźce których jeszcze nigdy nie doświadczyło z powodu różnych czynników.
    • Wzmożoną lub obniżoną wrażliwością na bodźce,
    • Niewłaściwym poziomem uwagi,
    • Obniżonym poziomem koordynacji ruchowej,
    • Opóźnionym rozwojem mowy,
    • Nieprawidłowym poziomem aktywności ruchowej,
    • Trudnościami w zachowaniu.

Terapia SI ma na celu wyeliminowanie, maksymalne zmniejszenie deficytów.
Podczas terapii pracujemy z dziećmi w sposób jak najbardziej atrakcyjny, wykorzystujący wielorakie ćwiczenia które maja na celu zlikwidowanie bądź zmniejszenie czynników blokujących prawidłową interpretacje bodźców zmysłowych. Ćwiczenia muszą być dostosowane do potrzeb i możliwości dziecka (do obszaru najbliższego rozwoju). Tylko takie działania nie zniechęca dziecka do dalszej pracy.

Terapia ręki

Zajęcia prowadzą: mgr Mariusz Wardak, mgr Katarzyna Kowalik

Ręce są niczym gałęzie wyrastające z pnia drzewa. Gdy wspieramy drzewo w rozwoju, dokładamy wszelkiego wysiłku w jego pielęgnację tym stanie się ono silniejsze, piękniejsze co automatycznie przejawi się w pięknym rozwoju gałęzi które w późniejszej przyszłości wykażą się gracją, wdziękiem zajmując należną im przestrzeń.

Prawa ręka jest silnie powiązana z lewą półkulą, lewą ręką rządzi prawa część mózgu. U ludzi praworęcznych lewa półkula odpowiada za intelekt, liniowe myślenie, racjonalne umiejętności i wielorakie sprawności. Prawa półkula natomiast odpowiada za emocje, twórcze i przestrzenne myślenie oraz intuicję. W związku z powyższym lewa ręka bywa taka niezdarna, jednakowoż delikatniejsza i wrażliwsza od prawej.

U osób leworęcznych jest odwrotnie i nic się tutaj niestety nie da zmienić. Usilne próby zmuszania dzieci leworęcznych do posługiwania się prawą ręką doprowadzić mogą jedynie do chaosu i zamieszania w umyśle dziecka. Stracimy przy tym sporo czasu, cennej energii i co najważniejsze naturalnych, wrodzonych talentów.

Terapia ręki czym jest i co ma na celu?
W wielkim uproszczeniu jest wszelkiego rodzaju ćwiczeniami dążącymi do usprawnienia motoryki małej oraz dużej dziecka (dłonie, ręce) jak i dostarczaniu wrażeń dotykowych, poznawaniu oraz rozróżnianiu różnych kształtów i struktur materiałów.

Terapia ręki ma na celu:

    • poprawę koordynacji wzrokowo-ruchowej
    • usprawnianie precyzji ruchów rąk
    • wyuczenie zdolności skupienia uwagi,
    • wzmacnianie koncentracji
    • przekroczenie linii środkowej ciała

Nauka precyzji manualnej w posługiwaniu się wszelkimi narzędziami codziennego użytku jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania w domu, a w późniejszym czasie środowisku szkolnym (edukacji).
Wspierajmy, pomagajmy to tak niewiele, a tak wiele pozwala zyskać dla prawidłowego rozwoju dziecka.

Close Menu
×

Koszyk

Skip to content